Διδάσκοντας παιδιά με ΔΕΠ και ΔΕΠ-Υ σε μια τυπική τάξη αγγλικών ή στο σπίτι

Η διδασκαλία των παιδιών με διάσπαση προσοχής, μπορεί να είναι μια ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση ειδικά εάν γίνεται από μη-εξειδικευμένο προσωπικό. Επειδή, όμως, είναι δύσκολο από μόνο του ως έργο ας δούμε μερικές πρακτικές συμβουλές που μπορούν να εφαρμοστούν σε κάθε μάθημα και σε κάθε τάξη.

  • Οι μαθητές με ΔΕΠ ή ΔΕΠ-Υ, χρειάζεται να εκπαιδεύονται σε ένα «προβλέψιμο» περιβάλλον. Με άλλα λόγια… Εμείς ως καθηγητές να είμαστε συνεπείς και να έχουμε με τέτοιο τρόπο δομημένο το μάθημά μας έτσι ώστε να μην υπάρχουν απρόβλεπτες αλλαγές, οι μαθητές να γνωρίζουν επακριβώς τις προσδοκίες μας από αυτούς αλλά και ποιες θα είναι οι συνέπειες της μη τήρησης αυτών των προσδοκιών και αναμενόμενων αποτελεσμάτων.
  • Υποστηρίζουμε τη συμμετοχή των μαθητών μέσα στην τάξη χωρίς, σε καμία περίπτωση, να τονίζουμε τις διαφορές τους σε σχέση με τους υπόλοιπους μαθητές. Θα χρησίμευε πάρα πολύ να τονίσουμε φωναχτά ότι «Κωστάκη, στην επόμενη ερώτηση είναι σίγουρο ότι μπορείς να απαντήσεις, οπότε ετοιμάσου!» Έτσι του δίνουμε ένα λόγο για να περιμένει υπομονετικά τη σειρά του. Αποφεύγουμε τελείως την αυστηρή κριτική και τα επικριτικά σχόλια όποια κι αν είναι η απάντηση που θα δοθεί.
  • Χρησιμοποιούμε πρωτότυπο υλικό, προκειμένου να «τραβήξουμε» την προσοχή τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει υλικό για τον υπολογιστή, άλλα λογισμικά, ενδιαφέρουσες εικόνες, διαδραστικό υλικό κα. Ας μην ξεχνάμε γενικά το οπτικό υλικό τους επιτρέπει να έχουν ενεργό ρόλο στη διαδικασία της μάθησης.
  • Ελέγχουμε συχνά την πρόοδο του μαθητή αλλά και τον τρόπο που χρησιμοποιεί προκειμένου να φτάσει στη λύση της άσκησης. Με άλλα λόγια ελέγχουμε τις μεταγνωστικές του ικανότητες. Σε περίπτωση που αντιληφθούμε ότι προσπαθεί με λάθος τρόπο να λύσει την άσκηση ενισχύουμε τον τρόπο και ελέγχουμε εκ νέου το αποτέλεσμα.
  • Δίνουμε επαρκή χρόνο στο παιδί με ΔΕΠ ή ΔΕΠ-Υ να σκεφτεί και να λύσει την άσκηση. Η  βιασύνη γενικά τους δημιουργεί μια επιπλέον αναστάτωση.
  • Αναγνωρίζουμε μέσα στην αίθουσα ποιοι είναι οι μαθητές που χρειάζονται περαιτέρω ενίσχυση και τη δίνουμε απλόχερα.
  • Βοηθούμε τους μαθητές να διορθώσουν τα δικά τους λάθη από το να το κάνουμε εμείς και στο τέλος να μην κατανοήσουν και τα ίδια τα λάθη τους. Ελέγχουμε πάντα ότι οι διορθώσεις μας έγιναν απόλυτα κατανοητές.
  • Βοηθούμε τα παιδιά να εστιάσουν στο μάθημα δίνοντας τους διαρκή ανατροφοδότηση.
  • Μειώνουμε τα επίπεδα θορύβων και των διασπαστικών παραγόντων εντός της αίθουσας. Με άλλα λόγια τα παιδιά με ΔΕΠ ή ΔΕΠ-Υ καλό θα είναι να μην κάθονται απέναντι από αφίσες, κούκλες, πολύχρωμα ταμπλό αλλά και να μην κάθονται πολύ κοντά σε οτιδήποτε θα μπορούσε να διασπάσει την προσοχή τους.
  • «Σπάμε» τη δουλειά σε μικρά κομμάτια, εύκολα να δουλευτούν από τους μαθητές. Οφείλουμε να λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι όλοι οι μαθητές δεν μπορούν να εργαστούν με τους ίδιους ρυθμούς και ειδικά τα παιδιά με διάσπαση προσοχής που τις περισσότερες φορές θέλουν διπλάσιο χρόνο από τους υπόλοιπους μαθητές.
  • Τονίζουμε τα βασικά στοιχεία του μαθήματος χρησιμοποιώντας χρωματιστούς μαρκαδόρους. Καλό θα ήταν, για παράδειγμα, πριν ξεκινήσουμε μια άσκηση να διαβάσουμε φωναχτά την εκφώνηση και να συζητήσουμε με τους μαθητές ποιες είναι οι λέξεις-κλειδιά της εκφώνησης. Κάνουμε ερωτήσεις του τύπου… «Η λέξη underline μας δείχνει τι πρέπει να κάνουμε στην άσκηση;»
  • Ελέγχουμε πάντα πολύ προσεκτικά τις γραπτές κατ’ οίκον εργασίες των παιδιών και δίνουμε εποικοδομητικό feedback. Καλύτερο θα ήταν το feedback να δινόταν σε γραπτή μορφή έτσι ώστε να ανατρέχουν οι μαθητές (αλλά και οι γονείς) όποτε παραστεί ανάγκη.

Η νέα χρονιά είναι έτοιμη να ξεκινήσει κι εμείς ως καθηγητές οφείλουμε να κάνουμε τη ζωή των παιδιών με ΜΔ, όσο το δυνατόν πιο εύκολη!

1 ΔΕΠ: Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής

2 ΔΕΠ-Υ: Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα

Αφήστε μια απάντηση